Rykowisko jeleni

czwartek, 05 wrzesień 2013 12:44

Podczas wędrówki górskiej we wrześniu i na początku października centrala TOPR odbiera wiele sygnałów o głośnym ryczeniu niedźwiedzi, zwłaszcza wieczorem. Nic bardziej mylnego, te niepokojące tony to dźwięk wywodów miłosnych jelenia szlachetnego.

Jelenie w Tatrach

Obecnie na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego szacuje się około 200 sztuk jeleni. To zdecydowanie najliczniej występująca zwierzyna gruba w Tatrach. Samica jelenia to nie – jak się powszechnie uważa – sarna, ale łania. Różnicę gatunkowa najlepiej ukazuje waga: dorosły samiec jelenia (w gwarze łowieckiej: byka) osiąga 150-200 kg, łania 80-120 kg, zaś sarna odpowiednio 18kg i 25kg. Choć pochodzą z tej samej rodziny jeleniowatych, sarna i jeleń stanowią zupełnie odrębne gatunki. Ich funkcje pełnione na rzecz tatrzańskiej natury są jednak podobne: jako typowi roślinożercy, wyjadając młode pędy drzew, poniekąd kształtują wygląd i gęstość lasów.

Samce jeleni noszą na głowie wyjątkową ozdobę, jaką jest poroże, nazywane też wieńcem. U dojrzałych osobników każda z dwóch tyk może mieć aż do ośmiu odnóg. Wbrew przesądom, wielkość i ilość odnóg nie stanowi bezwzględnie o wieku osobnika, ale o jego siłach witalnych, których okazania wymaga okres godowy – rykowisko.

 

Rykowisko jeleni

Na ten szczególny czas samce jelenia zmieniają swoje zwyczaje samotnego życia (starsze osobniki) lub przebywania w kawalerskim gronie (chmary młodych samców) i walczą o jak największy „harem” samic. Rykowisko trwa zwykle przez wrzesień i pierwszą dekadę października – praktycznie w każdej dolinie o świcie i wieczorem rozbrzmiewa ryczenie jeleni. W taki sposób samce demonstrują swoją siłę i ostrzegają konkurenta, żeby usunął mu się z drogi do samic. Jeżeli to nie wystarcza, jelenie podejmują się łamania drzew, wyrywania trawy, ścierania się porożem, a w ostateczności walki.

Te miłosne gody są na tyle absorbujące, że jelenie ryzykują czasem życie przeciwstawiając się większym osobnikom, zapominają też o jedzeniu, więc po rykowisku tracą do 30% masy ciała, tracąc jednocześnie na swojej wyniosłej urodzie. Po zakończeniu całego procesu przemieszczają się w położone niżej partie regla dolnego i kontynuują zwykły tryb życia. Aż do kolejnego września.

 

Małgorzata Tomik

Fot. Wiki Commons 

Oceń ten artykuł
5.00
2

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.