Wybitność szczytów

sobota, 02 lipiec 2016 08:41

Dotarcie do wybitnego szczytu na ogół daje więcej satysfakcji niż „osiągnięcie najwyższego wierzchołka” sąsiednio położonych formacji. Dlaczego?

Miara zdobywcy

Popularne wyobrażenie na temat zdobywcy gór przedstawia sylwetkę człowieka na spiczastym wierzchołku, z którego przepaściście w dół opadają stoki, do poziomu innych szczytów, znajdujących się znacznie niżej. Miarą zdobywania gór, uznania wobec wejścia, którą często stosujemy podświadomie bywa wybitność szczytów, nazywana inaczej minimalną deniwelacją względną (MDW).

Minimalna deniwelacja względna

Zgodnie z definicją, MDW to „liczba określająca, na ile szczyt wyróżnia się ze swojego otoczenia. Wybitność definiuje się jako różnicę wysokości między danym szczytem i najniższą warstwicą go okalającą, która nie obejmuje żadnego wyższego szczytu. Wysokość tej warstwicy określa wysokość przełęczy zwanej kluczową, oddzielającej dany szczyt od wyższego, kolejnego szczytu na grzbiecie (wododziale). Spośród przełęczy oddzielających dany szczyt od wyższych sąsiadów przełęczą kluczową jest przełęcz najwyższa. Wybitność szczytu to inaczej jego wysokość względna nad przełęczą kluczową”. Potocznie używa się sformułowań „wybitny szczyt”, „wybitna przełęcz” dla określenia form terenu o stosunkowo dużych wysokościach względnych. Przyjęto, że tatrzańskie szczyty o MDW > 100 m uznawane są za wybitne.

Najbardziej wybitne szczyty Tatr w Polsce

Choć Tatry są najwyższymi górami w naszym kraju, to na liście najwybitniejszych szczytów Polski nie znajdziemy nazw ich wierzchołków w czołówce. Przykładowo – polski wierzchołek Rysów, biorąc pod uwagę sąsiedztwo słowackiego, nie ma prawie żadnej wybitności, gdyż płytka ale wyraźna przełączka oddziela oba szczyty. Najbardziej wybitny szczyt polskich Tatr to nieoczekiwanie Kominiarski Wierch oddzielony głęboką przełęczą Iwaniacką od wyższego masywu Bystrej (wysokość 1829 m n.p.m., wybitność 370 m). Szukając na liście najwybitniejszych szczytów nazw tatrzańskich w następnej kolejności znajdziemy Świnicę (2301 m n.p.m., wybitność 351 m), potem Krzesanicę (2122 m n.p.m., wybitność 323 m).

Na liście najwybitniejszych szczytów Polski najwyższy wynik uzyskała karkonoska Śnieżka oraz Babia Góra, którą od wyższych Tatr oddziela obniżenie Podhala. Wysoko na tej liście lokują się izolowane masywy Beskidu Wyspowego: Luboń Wielki a nawet niższy Lubogoszcz. Co ciekawe - znacznie wyżej niż szczyty w naszej części Tatr!

Małgorzata Tomik

Małgorzata Tomik

Oceń ten artykuł
4.00
9
Zaloguj się, by skomentować