Giewont

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1894 m
 
Giewont to niewątpliwie najbardziej rozpoznawalna tatrzańska góra. Majestatycznie wznoszący się nad Zakopanem szczyt stał się symbolem stolicy Tatr. Odgrywa on także niezwykle istotną rolę w kontekście patriotycznym i religijnym. Patriotycznym – bo jak głosi legenda – w jednej ze znajdujących się na stokach Giewontu jaskiń – śpi oddział polskich rycerzy z dawnych czasów. Żołnierze mają powstać i rzucić się do walki, gdy Ojczyzna znajdzie się w niebezpieczeństwie. Zresztą sam wygląd Giewontu przywodzi na myśl śpiącego rycerza. Obserwujący górę turyści prześcigają się we wskazywaniu palcem konkretnych części ciała drzemiącego wojownika. Szczyt jest także istotny z religijnego punktu widzenia. Trudno sobie bowiem wyobrazić sylwetkę Giewontu bez 15-metrowego żelaznego krzyża, stojącego na jego wierzchołku. Krucyfiks postawiono w 1901 r., montując go z 400 osobnych elementów, wyprodukowanych w jednej z krakowskich fabryk. Konstrukcja waży ponad 1,8 tony. Z tych i innych powodów – Giewont cieszy się ogromną popularnością. Wielu turystów stawia sobie za cel osiągnięcie wierzchołka tej góry. Nie zawsze są oni odpowiednio przygotowani do wyprawy w góry. Stwarza to spore niebezpieczeństwo – zwłaszcza, że – ze względu na ogromną popularność – do wyjścia na szczyt tworzą się gigantyczne kolejki, a liczba osób jednocześnie przebywających na wierzchołku nierzadko przekracza granice zdrowego rozsądku. Dlatego też na Giewont i jego okolica zdecydowanie przodują w niechlubnym rankingu tatrzańskich wypadków śmiertelnych. Życie straciło tu już ponad 50 osób. Tylko część zdarzeń stanowiły upadki w – opadającą w stronę Zakopanego – kilometrową przepaść. Zdarzały się także tragedie w sąsiadującym z górą – Żlebie Kirkora, którym turyści nierozsądnie próbują sobie skracać drogę do Doliny Strążyskiej. Szczyt – ze względu na stojący na nim krzyż – jest również śmiertelnie niebezpieczny podczas burzy. Zdarzały się tu przypadki jednoczesnego porażenia kilku osób. Zaleca się więc dużą ostrożność. Giewont leży na północnej grani Kopy Kondrackiej, pomiędzy dolinami: Bystrej, Kondracką, Strążyską i Małej Łąki. Jest najwyższym szczytem w Tatrach Zachodnich, w całości leżącym na terenie Polski. Nie ma pewności, co do tego, skąd wzięła się nazwa góry. Być może od – mieszkającego do dziś na Podhalu – rodu Giewontów. Prawdopodobna jest hipoteza o niemieckim pochodzeniu nazwy. Na Giewont można dostać się z Kuźnic przez Halę Kondratową, z Doliny Małej Łąki lub z Doliny Strążyskiej. Wejście i zejście – w końcowej fazie – odbywają się osobnymi drogami. Należy tu bardzo uważać – mimo iż drogi są ubezpieczone łańcuchami. Tłumnie przybywający tu turyści przez lata „wypolerowali” skałę i obecnie jest ona bardzo śliska. Północne urwisko Giewontu stanowi doskonałe miejsce dla taterników. Niestety – ze względu na ochronę przyrody – wspinanie się w tym miejscu jest nielegalne.
Oceń:
4.60
8