Siwa Polana

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:907 m
 
Siwa Polana to miejsce startowe dla wypadów w głąb Doliny Chochołowskiej. Znajduje się ona na wysokości nieco ponad 900 m, w odległości ok. 1 km od drogi jezdnej Zakopane – Czarny Dunajec. Jako jedno z nielicznych miejsc w Tatrach po dziś dzień zachowała pasterski charakter. Prowadzi się tu kulturowy wypas owiec, jest bacówka, kilka szałasów, można kupić oscypki i inne regionalne wyroby. Przy parkingu kilka budynków przeznaczonych dla turystów. Na polanie w 1983 r. lądował helikopter z Janem Pawłem II na pokładzie, co upamiętnia żelazny krzyż, stojący w tym miejscu. Nieco dalej znajduje się także pomnik pomordowanych przez hitlerowców. Dojazd do parkingu wspomnianą drogą, przy której stoi dobrze widoczny drogowskaz z napisem „Dolina Chochołowska”. Spod zakopiańskiego dworca można dostać się tu także busem – w cenie 6 zł. Właścicielem zarówno polany, jak i całej doliny jest Wspólnota Ośmiu Uprawnionych Wsi – i to ona pobiera opłaty na wejściu. Z polany można pieszo udać się do schroniska w Dolinie Chochołowskiej i dalej – w stronę Grzesia, Rakonia, Wołowca, Trzydniowiańskiego, Starorobociańskiego czy też Jarząbczego Wierchu. Początkowy, asfaltowy odcinek do Polany Huciska można przebyć kolejką „Rakoń” (cena 5 zł). Można także wypożyczyć rower i dojechać nim jeszcze dalej – bo do leśniczówki w dawnym schronisku Blaszyńskich. Najdalej – bo pod samo schronisko – dojeżdżają fasiągi.

Wyżnia Brama Chochołowska

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1037 m
 
Wyżnia Brama Chochołowska to ciasne wrota skalne, powstałe w miejscu zbliżenia się grzbietów Kominiarskiego Wierchu i Bobrowca. W pobliżu znajduje się dawne schronisko Blaszyńskich, w którym dziś funkcjonuje leśniczówka, przy którym znajduje się punkt zwrotu rowerów wypożyczonych na Siwej Polanie. Nieopodal – po zachodniej stronie – położona jest także Szczelina Chochołowska, największa jaskinia w tej dolinie. W niedużej odległości od bramy mamy rozwidlenie szlaków. Zielone znaki prowadzą do schroniska, żółte na Iwaniacką Przełęcz i na Halę Ornak, czarne zaś w głąb Doliny Starorobociańskiej. Kilkaset metrów dalej odchodzą także czerwone znaki, prowadzące na Trzydniowiański Wierch.

Schronisko na Polanie Chochołowskiej

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1146 m
 
Schronisko na Polanie Chochołowskiej znajduje się w Dolinie Chochołowskiej, u stóp Tatr Zachodnich. Jest największym tego typu obiektem po polskiej stronie Tatr. Wiosną na polanach doliny rozkwitają pola krokusowe, a na halach, w sąsiedztwie szałasów pasterskich, wypasa się owce, co dodaje temu miejscu szczególnego uroku.

Pierwsze schronisko powstawało na południowym krańcu Polany Chochołowskiej w latach 1930-1932, wybudowane przez Warszawski Klub Narciarski. Do oficjalnego otwarcia doszło w 1932 r., choć już wcześniej nocowali tu turyści. Na popularność schroniska wpłynęło nie tylko wygodne dla narciarzy ulokowanie, ale również standard warunków, który znacznie poprawił się w 1935 r., wraz z instalacją centralnego ogrzewania. Budynek spłonął doszczętnie u progu końca II wojny światowej, zapalony przez pociski artyleryjskie.

Kolejna budowla, dziś służąca za leśniczówkę, funkcjonowała jako schronisko Blaszyńskich w rejonie Wyżniej Bramy Chochołowskiej od roku 1946 do 1966. Kilka lat później, w 1973 r., schronisko zostało przejęte przez TPN i po krótkim czasie zaprzestano udzielania w nim noclegów.

Budynek obecnego schroniska wznoszono w latach 1951-1953. Projekt wykorzystujący motywy regionalne został opracowany przez Annę Górską. W 1955 r., nieopodal schroniska, na Jarząbczym Potoku, wybudowano niewielką elektrownię wodną, której ulokowanie w Tatrach było pionierskim przedsięwzięciem. 23 czerwca 1983 r. Dolinę Chochołowską odwiedził papież Jan Paweł II. Wydarzenie to zostało upamiętnione tablicą, znajdującą się przy wejściu do schroniska. Utworzono również szlak papieski w Dolinie Jarząbczej, którą przemierzał Ojciec Święty. Przed drzwiami frontowymi umiejscowione są również tablica upamiętniająca akcję ratunkową TOPR z 11-12 lutego 1945 r. (przetransportowanie rannych partyzantów ze Skrajnego Salatyna) oraz tablica, która wspomina próbę startu balonu Gwiazda Polski na Polanie Chochołowskiej z października 1938 r.

Schronisko posiada 121 miejsc noclegowych w pokojach 2, 3, 4, 6, 8 i 14-osobowych. Poza sezonem ceny noclegu wynoszą od 25-40 zł od osoby. Schronisko przewiduje opcję spania „na podłodze” za opłatą 20 zł. W sezonie (25 XII – 3 I, Wielkanoc, 27 IV –  5 V, 30 V – 2 VI, 15 V – 15 IX)  ceny pokojów 2-osobowych oraz 4-osobowego z łazienką wzrastają. Uznawane są rabaty dla grup zorganizowanych do 20 % poza sezonem, członków PTTK oraz dla młodzieży akademickiej i szkolnej. W budynku znajdują się: świetlica, przechowalnia całoroczna nart, kuchnia turystyczna i suszarnia ubrań. Wrzątek dostępny jest bezpłatnie.     Restauracja jako swoje specjalności oferuje deser chochołowski, kotlet chochołowski oraz pstrąga z patelni. Śniadanie w schronisku oscyluje w przedziale cenowym 10 - 15 zł, obiad 25 - 31 zł, zaś kolacja 10 - 15 zł. Dla potrzeb turystów, latem schronisko organizuje wycieczki z przewodnikiem, przejażdżki na rowerach górskich, kursy wspinaczkowe, występy kapeli góralskich oraz przejażdżki dorożką, a zimą również wycieczki narciarskie z przewodnikiem i kuligi.

Do schroniska prowadzi zielony szlak z Siwej Polany. Dojście zajmuje ok. 2.10 h. Istnieje możliwość wypożyczenia roweru lub wynajęcia konnej bryczki. Z Polany Chochołowskiej można wybrać dalsze warianty podróży, m.in  żółty szlak na Grzesia, zielony na grzbiet pomiędzy Rakoniem a Wołowcem, czy czerwony na Trzydniowiański Wierch przez Wyżnią Jarząbczą Polanę. Warto również podejść czarnym szlakiem do kaplicy na Polanie Chochołowskiej, wybudowanej specjalnie na potrzeby kręcenia serialu „Janosik”.

Wołowiec

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:2064 m
 
Wołowiec to bardzo charakterystyczna, masywna góra, położona na głównej grani Tatr, pomiędzy Rohaczami z jednej strony – a Łopatą i Jarząbczym Wierchem z drugiej. Z Wołowca odchodzi także, w kierunku północnym, grań, na której znajdują się m.in. Grześ i Rakoń. Góra króluje nad trzeba dolinami: Chochołowską, Rohacką i Jamnicką. Stwierdzenie „króluje” jest w tym wypadku jak najbardziej uzasadnione. Potężna kopuła Wołowca wygląda niezwykle imponująco, zwłaszcza od strony Doliny Chochołowskiej. Centralne usytuowanie wierzchołka zapewnia doskonałe widoki we wszystkich czterech kierunkach. Największe wrażenie robią jednak – znajdujące się dosłownie na wyciągnięcie ręki – groźne urwiska Rohaczy. Dodatkową atrakcją dla odwiedzających Wołowiec są kozice, która od dawna gromadzą się stadnie po obydwu stronach góry. W przeszłości miejsce to wchodziło w skład Hali Chochołowskiej. Pasterze pędzili swoje owce aż po sam wierzchołek. Polscy bacowie nazywali górę Hrubym Wierchem, zaś słowaccy mówili na nią „Volovec”. Ostatecznie zwyciężyła ta druga opcja – została ona przyjęta przez kartografów i przewodników tatrzańskich. Drogi na Wołowiec – choć długie i prowadzące intensywnie pod górę – nie przedstawiają poważniejszych trudności technicznych. Wyjątkiem jest tu przejście od strony Rohacza Ostrego przez Jamnicką Przełęcz (czerwone znaki), które zwłaszcza w pierwszej fazie wiedzie przez mocno eksponowany teren. Z pozostałych stron na Wołowiec można dostać się: czerwonym, graniowym, szlakiem z Jarząbczego Wierchu; niebieskimi znakami z Rakonia i Grzesia lub bezpośrednio spod schroniska na Polanie Chochołowskiej (najpierw znaki zielone – w końcówce połączenie z niebieskimi, prowadzącymi z Rakonia).

Jarząbczy Wierch

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:2137 m
 
Jarząbczy Wierch to jeden pięknych szczytów Tatr Zachodnich. Cieszy się on nieco mniejszą popularnością niż znajdujące się w pobliżu: Wołowiec i Starorobociański Wierch, niemniej jednak warto odwiedzić to miejsce, ze względu na przecudne widoki, roztaczające się na wszystkie cztery strony świata. Co ciekawe, góra posiada dwa wierzchołki, jednakże – o czym nie wszyscy wiedzą – na głównej grani Tatr znajduje się niższy z nich i to przez niego przebiega granica państwa, a także czerwony szlak z Wołowca w stronę Kończystego Wierchu. Aby dostać się na wierzchołek wyższy, należy przejść na słowacką stronę, za zielonymi znakami. Na wysokość 2137 m dotrzemy po upływie minuty, góra dwóch. Z formalnego punktu widzenia, Jarząbczy Wierch przynależy po majestatycznej i słynącej z niewielkiego ruchu – słowackiej grani Otargańców, w skład której wchodzi także jego sąsiadka – Raczkowa Czuba, przez Słowaków nazywana Jakubiną. Od tej strony na Jarząbczy Wierch wejść można zielonymi szlakiem, zaczynając przy autokempingu „Raczkowa” (początkowo znaki niebieskie – jedynie w okresie letnim). Góra dominuje nad trzema dolinami: Jarząbczą, Raczkową i Jamnicką. Polska nazwa pochodzi od góralskiego nazwiska Jarząbek. Słowacy określają to miejsce nazwą „Hrubý vrch”. Zboczami góry w okresie zimowym schodzą zazwyczaj sporej wielkości lawiny.

Kończysty Wierch

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:2002 m
 
Kończysty Wierch, dawniej nazywany Kończystą nad Jarząbczą, to góra położona na głównej grani Tatr, pomiędzy Starorobociańskim i Jarząbczym Wierchem. Od wierzchołka w kierunku północnym odchodzi także grań w stronę Czubika i Trzydniowiańskiego Wierchu, a stoki opadają stąd w stronę trzech dolin: Jarząbczej, Starorobociańskiej, a także – po słowackiej stronie – w kierunku Zadniej Doliny Raczkowej. Przez szczyt przebiega granica państwowa. Ze względu na swoje położenie na skrzyżowaniu dwóch szlaków na nieco wyższe szczyty, Kończysty rzadko jest celem wycieczek sam w sobie. Wejść tu można zielonym szlakiem od Trzydniowiańskiego i dalej – po głównej grani, za czerwonymi znakami, na zachód w stronę Jarząbczego Wierchu lub na wschód, w stronę Starorobociańskiego. Ten ostatni wariant przebiega przez charakterystyczny rów grzbietowy – stosunkowo rzadko spotykaną formę ukształtowania terenu. Zbocza Kończystego są generalnie łagodne i łatwo dostępne, jedynie jego północno-wschodnie stoki opadają dosyć stromo do kotła lodowcowego, który nosi nazwę Dudowej Kotliny. Tuż poniżej wierzchołka odchodzi – znakowany na żółto – słowacki szlak w stronę Doliny Raczkowej. Przejście jest czynne tylko w okresie letnim.

Trzydniowiański Wierch

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1758 m
 
Trzydniowiański Wierch to góra położona na północnej grani Kończystego Wierchu, stanowiąca ostatni szczyt na niej, przed załamaniem się grzbietu ku Dolinie Chochołowskiej. Bezpośrednio zbocza Trzydniowiańskiego opadają w kierunku trzech dolin: Trzydniowiańskiej, Starorobociańskiej i Jarząbczej. Nie jest znane pochodzenie nazwy, jednakże wiadomo, iż jest ona powiązana z nazwą Hali Trzydniówka, w skład której do lat 20. poprzedniego stulecia wchodziły zbocza góry. Roztacza się stąd przepiękny widok na Tatry Zachodnie – zwłaszcza na grań główną, Ornak oraz odcinek pomiędzy Wołowcem a Grzesiem. Z oddali wyłania się – wyróżniający się na tle otoczenia – skalisty wierzchołek Rohacza Ostrego. Na szczyt wiodą dwie drogi – obydwie znakowane na czerwono. Wejść można bezpośrednio spod schroniska na Polanie Chochołowskiej przez Dolinę Jarząbczą (ulubione miejsce wędrówek Jana Pawła II) lub z Polany Trzydniówka przez grzbiet Kulawca. W stronę Kończystego Wierchu, po grani, prowadzą znaki zielone.

Oceń:
3.90
13