Dolina Małej Łąki

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:938 m
 
Dolina Małej Łąki to niezwykle urokliwe miejsce, położone u podnóży Giewontu, Małołączniaka i Kopy Kondrackiej. Niegdyś istniała tu hala pasterska. Wypas owiec sprawiał, że miejsce to miało nieco mniej lesisty charakter. Dziś otwarta przestrzeń zachowała się jedynie na terenie Wielkiej Polany Małołąckiej. Obszar Małej Łąki charakteryzuje się występowaniem dużej ilości większych i mniejszych jaskiń, przez co jest to prawdziwy raj dla speleologów. Szczególnie ciekawym miejscem jest – znajdująca się w górnej części doliny – Jaskinia Wielka Śnieżna – której korytarze stanowią najpotężniejszy tego typu kompleks w polskiej części Tatr (ponad 23 km długości i 824 m deniwelacji). Inną atrakcję stanowi tutejsza roślinność, pośród której wyróżniają się bardzo rzadkie gatunki kwiatów, szczególnie licznie występujące w okolicach Wielkiej Polany. Nad Małą Łąką dominuje skalne urwisko Wielkiej Turni. Aby dostać się do wylotu doliny, należy znaleźć busa jadącego przez Krzeptówki i Nędzówkę. Kierowca poinformowany o konieczności wysiadki przy Małej Łące, powinien zatrzymać się w pobliżu parkingu, przy którym rozpoczynają się znakowane szlaki. Od parkowej kasy mamy dwie możliwości dalszej drogi: żółtymi znakami na Wielką Polanę lub niebieskimi na Przysłop Miętusi. Początkowo obydwa szlaki biegną wspólnie.

Wielka Polana Małołącka

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1163 m
 
Potężna, mająca rozmiary ok. 15 ha, Wielka Polana Małołącka – jest nie tylko jedną z największych, ale i jedną z najpiękniejszych polan w całych Tatr. Dawniej, jak w wielu innych miejscach, istniała tu hala, na której stało kilkanaście szałasów góralskich. Po wywłaszczeniach z przełomu lat 50-tych i 60-tych XX wieku, polana zaczęła zarastać. Proces ten trwa nadal. Mimo to obszar polany nadal jest na tyle duży, że można to miejsce bez problemu rozpoznać z okolicznych szczytów. W czasie ciepłych miesięcy kilkukrotnie zmienia ono wygląd, gdyż raz po razie kwitną tu inne kwiaty. Na polanie Ścieżka nad Reglami krzyżuje się z żółtym szlakiem na Kondracką Przełęcz. Wbrew pozorom, niebieski, bezpośredni szlak z Małej Łąki na Małołączniak, nie przebiega przez polanę. W miejscu dawnej hali warto zatrzymać się dłużej – stanowi ono bowiem idealny przykład górskiej sielanki. Warto tu zjeść śniadanie i popatrzeć przez kilka minut na cudnie prezentujący się stąd Giewont oraz na potężne urwisko Wielkiej Turni.

Kondracka Przełęcz

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1725 m
 
Kondracka Przełęcz to miejsce popularne wśród turystów odwiedzających Giewont i Czerwone Wierchy. Oddziela ona słynny szczyt z krzyżem od Kopy Kondrackiej. Roztacza się stąd przepiękny widok zarówno na Tatry Zachodnie, jak i Wysokie, pośród których w oczy rzuca się przede wszystkim Świnica. Na przełęcz można dostać się od kilku stron: niebieskimi znakami spod schroniska na Hali Kondratowej lub od Giewontu, żółtymi zaś z Doliny Małej Łąki lub z Kopy Kondrackiej.

Kopa Kondracka

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:2005 m
 
Kopa Kondracka to najniższy szczyt w grupie Czerwonych Wierchów. Łagodne, trawiaste zbocza porośnięte są sitem skuciną – rośliną, która w okresie jesiennym zabarwia Kopę na czerwono. Góra położona jest na głównej grani Tatr, pomiędzy Suchym Wierchem Kondrackim a Małołączniakiem. Przebiega tędy granica państwowa. Kopa góruje nad trzema walnymi dolinami: Bystrej, Małej Łąki, a także nad Doliną Cichą (po słowackiej stronie). Szczyt jest bardzo łatwo dostępny. Z tego powodu od dawna do wypasu owiec wykorzystywali go lokalni pasterze. Hala Kondratowa, w której skład wchodziła także Kopa, została zlikwidowana dopiero po utworzeniu TPN-u (co ciekawe, nazwa hali zachowała się). W ostatnim czasie zbocza Kopy Kondrackiej coraz bardziej intensywnie zarastają kosówką. Ze szczytu rozpościera się jeden z najpiękniejszych widoków w tej okolicy. Warto popatrzeć się zwłaszcza w stronę Kasprowego Wierchu i Świnicy. Na Kopę Kondracką można dostać się bezpośrednio z Hali Kondratowej (przez Przełęcz pod Kopą Kondracką lub Kondracką Przełęcz – uwaga, nazwy często mylą się turystom) lub czerwonymi znakami, po grani, od strony Kasprowego Wierchu lub Małołączniaka.

Małołączniak

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:2096 m
 
Małołączniak to jeden z czterech szczytów w grupie Czerwonych Wierchów. Znajduje się on na głównej grani Tatr, pomiędzy Kopą Kondracką a Krzesanicą. Jego stoki opadają do trzech dolin: Kościeliskej, Cichej i do Doliny Małej Łąki. Od tej ostatniej pochodzi nazwa całego szczytu. Podobnie jak na pozostałych wzniesieniach w rejonie Czerwonych Wierchów – na Małołączniaku rośnie sit skucina – trawa, która na jesień przybiera rudy kolor. W dawnych czasach rejon ten był wykorzystywany przez pasterzy, który prowadzili swoje owce nierzadko na sam wierzchołek. Wypas w Hali Mała Łąka zlikwidowano po utworzeniu parku narodowego. Obecnie Małołączniak jest jednym z najliczniej odwiedzanych szczytów w polskiej części Tatr. Do wyprawy na jego wierzchołek zachęcają piękne krajobrazy oraz łagodne stoki, którymi spaceruje się bez żadnych problemów technicznych. Na Małołączniak można dostać się granią Czerwonych Wierchów – od strony Ciemniaka i Krzesanicy lub od Kopy Kondrackiej, a także bezpośrednio z Doliny Małej Łąki – znakami niebieskimi – przez Przysłop Miętusi i Kobylarzowy Żleb. Ta ostatnia droga jest nieco trudniejsza od pozostałych – jednakże przy dobrych warunkach – absolutnie do przejścia nawet dla początkujących turystów.

Ciemniak

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:2096 m
 
Ciemniak to najdalej wysunięty na zachód szczyt w masywie Czerwonych Wierchów. Liczy on 2096 m wysokości, czyli dokładnie tyle samo co Małołączniak, choć słowackie źródła czasem podają nieco mniejszą wysokość. Góra znajduje się na głównej grani Tatr, która tutaj załamuje się niemal pod kątem prostym w kierunku południowym. Z Ciemniaka odchodzą cztery granie. W oczy rzuca się zwłaszcza Twardy Grzbiet, ciągnący się w kierunku północno-zachodnim, aż po Chudą Przełączkę. Stoki Ciemniaka opadają ku czterem dolinom: Kościeliskiej, Tomanowej (polskiej), Tomanowej Liptowskiej (na Słowacji) oraz ku – stanowiącej górne piętro Doliny Miętusiej – Doliny Mułowej. Ta ostatnia niegdyś nazywana była Ciemną i stąd prawdopodobnie pochodzi nazwa szczytu. Zbocza Ciemniaka porośnięte są sitem skuciną, barwiącą je późnym latem i jesienią na kolor czerwonawy – zwłaszcza od strony Twardego Grzbietu. Góra znajduje się pomiędzy Krzesanicą a Tomanowym Wierchem Polskim, od którego oddziela go – charakterystyczna i słynna – Tomanowa Przełęcz. W kierunku południowo-zachodnim, właśnie w stronę Doliny Tomanowej – opada z Ciemniaka Czerwony Żleb, słynący z kamieni w tym właśnie kolorze. Jest to grunt bardzo sypki – narażony na obsuwy skalne, a zimą też na lawiny – toteż podróżując tamtędy (zielone znaki od Hali Ornak), należy zachować szczególną ostrożność (w zimie szlak jest zamykany). Na szczyt można dostać się także czerwonym szlakiem od strony Małołączniaka lub bezpośrednio z Doliny Kościeliskiej. Drogi te były znane od dawna lokalnym pasterzom, którzy wykorzystywali zbocza Ciemniaka do wypasu owiec.

Chuda Przełączka

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1850 m
 
Chuda Przełączka to miejsce, w którym zbiegają się dwie różne drogi prowadzące na szczyt Ciemniaka. Znajdujące się na wysokości 1850 m siodło oddziela od siebie Twardą Kopę i Chudą Turnię. Po przeciwległych jego stronach znajdują się Dolina Miętusia i Dolina Tomanowa. Dawniej miejsce to, podobnie jak cała okolica, wchodziło w skład Hali Upłaz. Trawiaste łagodne stoki wokół przełęczy porośnięte są sitem skuciną. Na jesień przybiera on charakterystyczną rudawą barwę, od której nazwę wzięły Czerwone Wierchy. Choćby z tego względu jest to miejsce warte odwiedzenia. Znaki czerwone i zielone wspólnie prowadzą na szczyt Ciemniaka, na który z Chudej Przełączki idzie się niecałą godzinę.

Dolina Kościeliska

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:952 m
 
Dolina Kościeliska to jedno z najpopularniejszych miejsc w Tatrach. Znajduje się ona na zachód od Zakopanego w pobliżu osiedla Kiry, administracyjnie należącego do Kościeliska. Jest to druga co do wielkości tatrzańska dolina, mająca długość 9 kilometrów i ciągnąca się od podnóża Tatr aż po ich główną grań. Kościeliską od południowego-wschodu rozgranicza grań Małołączniaka, na zachodzie zaś grzbiet Ornaku – jest więc to bardzo rozległe miejsce. Jest ono także bogate w atrakcje przyrodnicze, takie jak wspaniałe formacje skał wapiennych w dolnej części czy towarzyszące im mroczne jaskinie. Z tego też powodu – oraz ze względu na cudowny widok na Bystrą – Dolina Kościeliska od dawna była licznie odwiedzana przez turystów, z XIX-wiecznymi romantykami na czele. Cenili sobie ją także kupcy, którzy mogli tędy swobodnie podróżować na południe, w stronę ziem słowackich, dzięki bardzo łagodnemu przejściu przez grań główną na wysokości Tomanowej Przełęczy. Liczne karawany służyły za cel dla zbójników, którzy wykazywali w pewnym okresie znaczącą aktywność na terenie doliny – czego pozostałościami są nazwy miejsc, takich jak Zbójnicka Turnia. Dziś Dolina Kościeliska to jedno z najbardziej obleganych miejsc w Tatrach. W pobliżu polany Stare Kościeliska turysta otrzymuje kilka zróżnicowanych możliwości podróży. Najczęściej wybierany jest spacerowy, zielony szlak prowadzący do schroniska na Hali Ornak, jednakże warto również przejść się Ścieżką nad Reglami (czarne znaki), do Jaskini Mroźniej, na Halę na Stołach lub też w stronę Ciemniaka i pozostałych Czerwonych Wierchów.

Kiry

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:927 m
 
Kiry to jedno z osiedli miejscowości Kościelisko, znane przede wszystkim z tego, że stanowi punkt wypadowy dla bardzo popularnych wycieczek przez Dolinę Kościelską do schroniska na Hali Ornak. Słowo „kira” w tutejszej gwarze oznacza zakręt drogi lub rzeki. Na przysiółek składają się Kira Leśnicka, a także Niżnia i Wyżnia Kira Miętusia. Miejsce to od dawna było wykorzystywane do działalności gospodarczej, m.in. istniały tu: tartak, gonciarnia i inne obiekty związane z przemysłem drzewnym. W dwudziestoleciu międzywojennym stacjonowała tu Kompania Wysokogórska Wojska Polskiego. Odkąd odkryto uroki Doliny Kościeliskiej, Kiry zaczęli odwiedzać liczni turyści. Z myślą o nich wybudowano tu stylową gospodę „Harnaś”, która istnieje do dziś. Do wylotu Doliny Kościeliskiej najłatwiej dostać się busem spod zakopiańskiego dworca (koszt 5-6 zł). Dla zmotoryzowanych jest tutaj rozległy parking, na którym za 20 złotych można zostawić auto na cały dzień. Część drogi przez dolinę (do Polany Pisanej) można przebyć dorożką.

Oceń:
4.15
12