Wycieczki bardzo łatwe (5)

Wycieczki bardzo łatwe

Wycieczki bardzo łatwe

środa, 30 styczeń 2013 18:21

Na Polanę Chochołowską

autor

Siwa Polana

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:907 m
 
Siwa Polana to miejsce startowe dla wypadów w głąb Doliny Chochołowskiej. Znajduje się ona na wysokości nieco ponad 900 m, w odległości ok. 1 km od drogi jezdnej Zakopane – Czarny Dunajec. Jako jedno z nielicznych miejsc w Tatrach po dziś dzień zachowała pasterski charakter. Prowadzi się tu kulturowy wypas owiec, jest bacówka, kilka szałasów, można kupić oscypki i inne regionalne wyroby. Przy parkingu kilka budynków przeznaczonych dla turystów. Na polanie w 1983 r. lądował helikopter z Janem Pawłem II na pokładzie, co upamiętnia żelazny krzyż, stojący w tym miejscu. Nieco dalej znajduje się także pomnik pomordowanych przez hitlerowców. Dojazd do parkingu wspomnianą drogą, przy której stoi dobrze widoczny drogowskaz z napisem „Dolina Chochołowska”. Spod zakopiańskiego dworca można dostać się tu także busem – w cenie 6 zł. Właścicielem zarówno polany, jak i całej doliny jest Wspólnota Ośmiu Uprawnionych Wsi – i to ona pobiera opłaty na wejściu. Z polany można pieszo udać się do schroniska w Dolinie Chochołowskiej i dalej – w stronę Grzesia, Rakonia, Wołowca, Trzydniowiańskiego, Starorobociańskiego czy też Jarząbczego Wierchu. Początkowy, asfaltowy odcinek do Polany Huciska można przebyć kolejką „Rakoń” (cena 5 zł). Można także wypożyczyć rower i dojechać nim jeszcze dalej – bo do leśniczówki w dawnym schronisku Blaszyńskich. Najdalej – bo pod samo schronisko – dojeżdżają fasiągi.

Wyżnia Brama Chochołowska

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1037 m
 
Wyżnia Brama Chochołowska to ciasne wrota skalne, powstałe w miejscu zbliżenia się grzbietów Kominiarskiego Wierchu i Bobrowca. W pobliżu znajduje się dawne schronisko Blaszyńskich, w którym dziś funkcjonuje leśniczówka, przy którym znajduje się punkt zwrotu rowerów wypożyczonych na Siwej Polanie. Nieopodal – po zachodniej stronie – położona jest także Szczelina Chochołowska, największa jaskinia w tej dolinie. W niedużej odległości od bramy mamy rozwidlenie szlaków. Zielone znaki prowadzą do schroniska, żółte na Iwaniacką Przełęcz i na Halę Ornak, czarne zaś w głąb Doliny Starorobociańskiej. Kilkaset metrów dalej odchodzą także czerwone znaki, prowadzące na Trzydniowiański Wierch.

Schronisko na Polanie Chochołowskiej

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1146 m
 
Schronisko na Polanie Chochołowskiej znajduje się w Dolinie Chochołowskiej, u stóp Tatr Zachodnich. Jest największym tego typu obiektem po polskiej stronie Tatr. Wiosną na polanach doliny rozkwitają pola krokusowe, a na halach, w sąsiedztwie szałasów pasterskich, wypasa się owce, co dodaje temu miejscu szczególnego uroku.

Pierwsze schronisko powstawało na południowym krańcu Polany Chochołowskiej w latach 1930-1932, wybudowane przez Warszawski Klub Narciarski. Do oficjalnego otwarcia doszło w 1932 r., choć już wcześniej nocowali tu turyści. Na popularność schroniska wpłynęło nie tylko wygodne dla narciarzy ulokowanie, ale również standard warunków, który znacznie poprawił się w 1935 r., wraz z instalacją centralnego ogrzewania. Budynek spłonął doszczętnie u progu końca II wojny światowej, zapalony przez pociski artyleryjskie.

Kolejna budowla, dziś służąca za leśniczówkę, funkcjonowała jako schronisko Blaszyńskich w rejonie Wyżniej Bramy Chochołowskiej od roku 1946 do 1966. Kilka lat później, w 1973 r., schronisko zostało przejęte przez TPN i po krótkim czasie zaprzestano udzielania w nim noclegów.

Budynek obecnego schroniska wznoszono w latach 1951-1953. Projekt wykorzystujący motywy regionalne został opracowany przez Annę Górską. W 1955 r., nieopodal schroniska, na Jarząbczym Potoku, wybudowano niewielką elektrownię wodną, której ulokowanie w Tatrach było pionierskim przedsięwzięciem. 23 czerwca 1983 r. Dolinę Chochołowską odwiedził papież Jan Paweł II. Wydarzenie to zostało upamiętnione tablicą, znajdującą się przy wejściu do schroniska. Utworzono również szlak papieski w Dolinie Jarząbczej, którą przemierzał Ojciec Święty. Przed drzwiami frontowymi umiejscowione są również tablica upamiętniająca akcję ratunkową TOPR z 11-12 lutego 1945 r. (przetransportowanie rannych partyzantów ze Skrajnego Salatyna) oraz tablica, która wspomina próbę startu balonu Gwiazda Polski na Polanie Chochołowskiej z października 1938 r.

Schronisko posiada 121 miejsc noclegowych w pokojach 2, 3, 4, 6, 8 i 14-osobowych. Poza sezonem ceny noclegu wynoszą od 25-40 zł od osoby. Schronisko przewiduje opcję spania „na podłodze” za opłatą 20 zł. W sezonie (25 XII – 3 I, Wielkanoc, 27 IV –  5 V, 30 V – 2 VI, 15 V – 15 IX)  ceny pokojów 2-osobowych oraz 4-osobowego z łazienką wzrastają. Uznawane są rabaty dla grup zorganizowanych do 20 % poza sezonem, członków PTTK oraz dla młodzieży akademickiej i szkolnej. W budynku znajdują się: świetlica, przechowalnia całoroczna nart, kuchnia turystyczna i suszarnia ubrań. Wrzątek dostępny jest bezpłatnie.     Restauracja jako swoje specjalności oferuje deser chochołowski, kotlet chochołowski oraz pstrąga z patelni. Śniadanie w schronisku oscyluje w przedziale cenowym 10 - 15 zł, obiad 25 - 31 zł, zaś kolacja 10 - 15 zł. Dla potrzeb turystów, latem schronisko organizuje wycieczki z przewodnikiem, przejażdżki na rowerach górskich, kursy wspinaczkowe, występy kapeli góralskich oraz przejażdżki dorożką, a zimą również wycieczki narciarskie z przewodnikiem i kuligi.

Do schroniska prowadzi zielony szlak z Siwej Polany. Dojście zajmuje ok. 2.10 h. Istnieje możliwość wypożyczenia roweru lub wynajęcia konnej bryczki. Z Polany Chochołowskiej można wybrać dalsze warianty podróży, m.in  żółty szlak na Grzesia, zielony na grzbiet pomiędzy Rakoniem a Wołowcem, czy czerwony na Trzydniowiański Wierch przez Wyżnią Jarząbczą Polanę. Warto również podejść czarnym szlakiem do kaplicy na Polanie Chochołowskiej, wybudowanej specjalnie na potrzeby kręcenia serialu „Janosik”.

Kiry

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:927 m
 
Kiry to jedno z osiedli miejscowości Kościelisko, znane przede wszystkim z tego, że stanowi punkt wypadowy dla bardzo popularnych wycieczek przez Dolinę Kościelską do schroniska na Hali Ornak. Słowo „kira” w tutejszej gwarze oznacza zakręt drogi lub rzeki. Na przysiółek składają się Kira Leśnicka, a także Niżnia i Wyżnia Kira Miętusia. Miejsce to od dawna było wykorzystywane do działalności gospodarczej, m.in. istniały tu: tartak, gonciarnia i inne obiekty związane z przemysłem drzewnym. W dwudziestoleciu międzywojennym stacjonowała tu Kompania Wysokogórska Wojska Polskiego. Odkąd odkryto uroki Doliny Kościeliskiej, Kiry zaczęli odwiedzać liczni turyści. Z myślą o nich wybudowano tu stylową gospodę „Harnaś”, która istnieje do dziś. Do wylotu Doliny Kościeliskiej najłatwiej dostać się busem spod zakopiańskiego dworca (koszt 5-6 zł). Dla zmotoryzowanych jest tutaj rozległy parking, na którym za 20 złotych można zostawić auto na cały dzień. Część drogi przez dolinę (do Polany Pisanej) można przebyć dorożką.

Dolina Kościeliska

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:952 m
 
Dolina Kościeliska to jedno z najpopularniejszych miejsc w Tatrach. Znajduje się ona na zachód od Zakopanego w pobliżu osiedla Kiry, administracyjnie należącego do Kościeliska. Jest to druga co do wielkości tatrzańska dolina, mająca długość 9 kilometrów i ciągnąca się od podnóża Tatr aż po ich główną grań. Kościeliską od południowego-wschodu rozgranicza grań Małołączniaka, na zachodzie zaś grzbiet Ornaku – jest więc to bardzo rozległe miejsce. Jest ono także bogate w atrakcje przyrodnicze, takie jak wspaniałe formacje skał wapiennych w dolnej części czy towarzyszące im mroczne jaskinie. Z tego też powodu – oraz ze względu na cudowny widok na Bystrą – Dolina Kościeliska od dawna była licznie odwiedzana przez turystów, z XIX-wiecznymi romantykami na czele. Cenili sobie ją także kupcy, którzy mogli tędy swobodnie podróżować na południe, w stronę ziem słowackich, dzięki bardzo łagodnemu przejściu przez grań główną na wysokości Tomanowej Przełęczy. Liczne karawany służyły za cel dla zbójników, którzy wykazywali w pewnym okresie znaczącą aktywność na terenie doliny – czego pozostałościami są nazwy miejsc, takich jak Zbójnicka Turnia. Dziś Dolina Kościeliska to jedno z najbardziej obleganych miejsc w Tatrach. W pobliżu polany Stare Kościeliska turysta otrzymuje kilka zróżnicowanych możliwości podróży. Najczęściej wybierany jest spacerowy, zielony szlak prowadzący do schroniska na Hali Ornak, jednakże warto również przejść się Ścieżką nad Reglami (czarne znaki), do Jaskini Mroźniej, na Halę na Stołach lub też w stronę Ciemniaka i pozostałych Czerwonych Wierchów.

Schronisko na Hali Ornak

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1100 m
 
Schronisko na Hali Ornak znajduje się na niewielkiej Polanie Ornaczańskiej, w górnej części Doliny Kościeliskiej. Budynek utrzymany w stylu nowozakopiańskim pięknie współgra z otoczeniem. Z jego okien roztacza się widok na Kominiarski Wierch, Bystrą i Błyszcz. Kompleks leśny otaczający schronisko jest obszarem ochrony ścisłej. Jesienią odbywa się tutaj rykowisko jeleni, można też spotkać się z blisko podchodzącymi do schroniska lisami, a nawet z niedźwiedziem.

Schronisko na Hali Ornak jest piątym obiektem turystycznym, który znalazł się w Dolinie Kościeliskiej. Pierwsza altana wybudowana przez Towarzystwo Tatrzańskie w 1875 r. powstała przy Lodowym Źródle, nieopodal polany Stare Kościeliska. Kolejna została wzniesiona w 1892 r. na Polanie Smytniej. Trzeci budynek w 1896 r. postawiono nad Smerczyńskim Stawem. Żadna z tych budowli nie przetrwała próby czasu. Również kolejna budowla na Hali Pyszniańskiej, będąca pierwszym schroniskiem turystycznym w obszarze Doliny Kościeliskiej, przetrwała jedynie do roku 1945, kiedy to uległa zniszczeniu w czasie walk partyzanckich.
 
Schronisko na Hali Ornak, które obecnie służy turystom, powstało w latach 1948-1949 na Małej Polanie Ornaczańskiej i stanowi własność PTTK. Projekt budynku wykonała Anna Górska. Konstrukcja w dużej mierze wykonana z drewnianych bali. Spadzisty dach dodaje jej specyficznego, górskiego uroku. Uroczystość otwarcia miała miejsce 8 sierpnia 1948 r. Od 1973 r. schronisko nosi imię prof. Walerego Goetla.

Schronisko dysponuje 49 miejscami noclegowymi w pokojach 2, 3, 4, 6, 7 i 8-osobowych w cenach od 35-50 zł za nocleg. Rezerwacji należy dokonywać z dużym wyprzedzeniem czasowym. Niektóre pokoje wyposażone są w umywalkę. Wszelkie sanitaria są dostępne dla turystów na piętrze hotelowym i w podziemiach budynku. Na parterze znajduje się drewniana, stylowa sala jadalna wraz z bufetem, recepcją oraz kuchnia wydająca posiłki. Do dyspozycji turystów są również sala wypoczynkowa z biblioteczką, kuchnia turystyczna oraz suszarnia odzieży. Wrzątek wydawany jest bezpłatnie. Ceny posiłku obiadowego wahają się w okolicy 25 zł. Jako specjalność schroniska gospodarze polecają szarlotkę, przygotowywaną według tradycyjnej receptury. W schronisku organizowane są imprezy okolicznościowe: sportowe, charytatywne oraz kulturalno-naukowe, m. in. zawody w skialpinizmie, a także wieczory z poezją górską, imprezy integracyjne i wystawy.

Do budynku można dotrzeć z Kirów w ok. 1 h 30 min lub dojechać dorożką, a w zimie saniami, do pobliskiej Polany Pisanej. Nieopodal znajduje się urokliwy Staw Smerczyński, z którego roztaczają się widoki na Smreczyński Wierch, Kamienistą, Błyszcz, Bystrą  i zbocza Starorobociańskiego Wierchu. Schronisko stanowi dobrą bazę wypadową w Tatry Zachodnie, w szczególności na grań Czerwonych Wierchów, Ornak, Starorobociański Wierch, Bystrą , Jarząbczy Wierch i Wołowiec. Turyści nastawieni na nieco bardziej spacerowe trasy, mogą wybrać się do Doliny Chochołowskiej oraz do jaskiń Doliny Kościeliskiej: Mylnej, Mroźnej, Raptawickiej (konieczność posiadania latarki). Zimą w rejonie Ornaku istnieje możliwość pokonania kilku pięknych tras skitourowych.

Smreczyński Staw

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1227 m
 
Smreczyński Staw to przepiękne i niezwykle urokliwe jeziorko, położone u zbiegu Dolin Pyszniańskiej i Tomanowej. Woda ma głębokość około 5 m, a jej przejrzystość wynosi 1,5 – 2 m. Znad stawu rozciąga się przepiękny widok w stronę głównej grani Tatr, obok której dumnie dominuje Bystra. Otoczenie jeziorka to rezerwat ochrony ścisłej „Pyszna, Tomanowa, Pisana”. Rozciąga się tam wielki, nieudostępniany dla turystów, las, w którym ciszą, spokojem i nieskalanym środowiskiem cieszyć się może dzika zwierzyna. Zwiedzający dochodzą tylko do stawu, gdzie postawiono kilka ławek, na których można usiąść i odpocząć, podziwiając przyrodę. Bagniste brzegi stawu od terenu dostępnego dla turystów odgrodzono drewnianymi barierkami. Co ciekawe, dawniej górale wierzyli, że jezioro nie ma dna. Według legendy, pewien baca kiedyś zaczął kopać rów odwadniający, chcąc zamienić to miejsce w łąkę, ale przerażony zaprzestał swego dzieła, gdy usłyszał dochodzący z głębi stawu głos, który ostrzegał go, że dalsze prace doprowadzą do zalania całej Polski aż po morze.
środa, 30 styczeń 2013 17:57

Ścieżka nad Reglami

autor

Kuźnice

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1025 m
 
Kuźnice to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w Tatrach – duże centrum turystyczne, położone w Dolinie Bystrej, na wysokości ponad 1000 m, kojarzące się przede wszystkim z koleją linową na Kasprowy Wierch, która rozpoczyna tu swój bieg. Zanim jednak wybudowano tu w 1936 roku dolną stację rzeczonej kolejki, Kuźnice – dawniej nazywane „Hamrami” – były dużym ośrodkiem hutniczym – jednym z największych w XIX-wiecznej Galicji. Huta należała do węgierskiej rodziny Homolaczów, a jej okres świetności przypadał na pierwszą połową tamtego stulecia. Po upadku zakładów, w Kuźnicach nadal wiele się działo. Była tu szkoła, centrum uzdrowiskowe, istniały instytucje kulturalne. Niedawno, staraniami TPN-u, podjęto się rekonstrukcji historycznych zabudowań, które dziś można zwiedzać, w dodatku całkowicie bezpłatnie. Niewątpliwie jednak turystów przyciąga przede wszystkim kolejka. Najwyżej zainstalowana tego typu konstrukcja w Polsce przeszła niedawno generalny remont, w czasie którego zamontowano nowe wagoniki. Wyjazd w górę w sezonie kosztuje 34 zł dla uprawnionych do ulgi oraz 39 zł dla pozostałych; poza sezonem odpowiednio 30 i 35 zł. Jeśli zdecydujemy się na bilet powrotny, zmuszeni będziemy zapłacić w sezonie 49 zł (normalny) lub 39 zł (ulgowy), a poza sezonem odpowiednio 45 i 35 zł. Wspomniany sezon zazwyczaj trwa od początku maja do końca września. Warto szukać na stronach Polskich Kolei Linowych informacji o zniżkach i promocjach. Od niedawna można także zakupić bilet przez Internet. Takie rozwiązanie ma za zadanie przynajmniej częściowo rozwiązać problem wielogodzinnych kolejek do kasy, które w sezonie pojawiają się w Kuźnicach tak często, że stały się już chyba nieodłącznym elementem krajobrazu tego miejsca. Podróż na szczyt podzielona jest na dwa etapy (przesiadka w rejonie Myślenickich Turni) i trwa 12 minut. Kuźnice to także duży węzeł szlaków. Można stąd udać się stąd nie tylko na Kasprowy Wierch (przez Myślenickie Turnie lub Halę Gąsienicową), ale także na Giewont, Nosal czy też w rejon Ścieżki nad Reglami. Dojazd do Kuźnic zapewniają busy spod dworca w Zakopanem – zazwyczaj w cenie 3 zł. Nie ma możliwości dojazdu do Kuźnic samochodem. Należy go zostawić w rejonie Ronda im. Jana Pawła II.

Hotel Górski na Polanie Kalatówki

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1198 m
 
Hotel Górski Kalatówki znajduje się na polanie Kalatówki, położonej w Tatrach Zachodnich, w Dolinie Bystrej. Administracyjnie należy do miasta Zakopane. Z polany roztacza się widok na rejon Kasprowego Wierchu. Dawniej uprawiano tu pasterstwo –  tereny obszerniejszej niegdyś polany uległy częściowemu zalesieniu. Obecnie na powrót odbywa się tu kulturowy wypas owiec.

Budynek pierwszego schroniska Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy wzniosło w latach 1911-1913. W czasie II wojny światowej służył jako magazyn, który w 1943 r. został pochłonięty przez pożar. Obecny budynek projektu Józefa Jaworskiego powstał w rekordowo krótkim czasie – w 150 dni. Główną przyczyną tak szybkiego działania była potrzeba zwiększenia infrastruktury, koniecznej do organizacji Mistrzostw Świata FIS w 1939 r. Duże, murowane schronisko w stylu alpejskim do dziś wzbudza kontrowersje, związane z różnicą poglądów estetycznych.
 
W czasie niemieckiej okupacji budynek nosił nazwę „Berghaus Krakau” i służył za ośrodek wypoczynkowy oficerom niemieckim. Według wybiórczych przekazów, rezydował tu gubernator Hans Frank. Sensacyjne wzmianki o rzekomym zamachu na tą osobę w Kalatówkach są jednak niepotwierdzone.
 
W latach 1959-1960 hotel stał się miejscem spotkań elity muzyki jazzowej. Odwiedzali go m. in. Jerzy „Duduś” Matuszkiewicz, Andrzej Kuryłowicz czy Zbigniew Namysłowski. Hotel zarządzany jest przez PTTK, należy do Polskiej Izby Turystycznej. Obecnie jest atrakcyjnym miejscem zarówno dla narciarzy, jak i turystów pieszych.

Hotel Górski Kalatówki dysponuje 95 miejscami noclegowymi w pokojach i apartamentach dla od 1 do 5 osób. Część pokoi wyposażona jest w łazienkę i telewizor. Ceny za nocleg ze śniadaniem, w zależności od sezonu i aktualnych imprez, wynoszą od 45-130 zł za osobę. Do kosztów noclegu dolicza się opłatę miejscową. Hotel udziela zniżek posiadaczom Karty Stałego Klienta Hotelu na Kalatówkach, Karty Rabatowej PTTK oraz Karty EURO<26. Ceny dla grup ustalane są indywidualnie.

W hotelu znajdują się stylowo urządzone restauracja, kawiarnia z kominkiem oraz bufet. Menu restauracji oferuje dania z zakresu kuchni polskiej, regionalnej i wegetariańskiej. Z kawiarni można bezpośrednio przejść na taras widokowy. W czynnym przez cały rok bufecie można kupić dania barowe, przekąski, kawę, herbatę oraz piwo.

W Kalatówkach dla turystów dostępna jest także sauna, tenis stołowy, wypożyczalnia leżaków i zimowego sprzętu sportowego. Hotel oferuje salę konferencyjną, organizację wesel i imprez okolicznościowych i zielonych szkół i wycieczek górskich. Recepcja służy pomocą przy planowaniu wycieczek górskich. W budynku znajduje się serwis i wypożyczalnia sprzętu narciarskiego, a nieopodal wyciąg orczykowy. Jesienią na Kalatówkach odbywa się słynna impreza Jazz Camping Kalatówki. Tradycyjnie w drugi dzień Świąt Wielkanocnych organizowane są Zawody na Starym Sprzęcie Narciarskim „O Wielkanocne Jajo” im. Krystyny Behounek.

Na Polanę Kalatówki prowadzi z Kuźnic niebieski szlak – Droga Brata Alberta. Dojście do schroniska w tej opcji zajmuje ok. 35 min. Dalszą wędrówkę można kontynuować np. czarnym szlakiem – Ścieżką nad Reglami – prowadzącą do dolin tatrzańskich lub docelowo wybrać się na Halę Kondratową, Czerwone Wierchy czy Giewont.

Rozstaj dróg na Ścieżce nad Reglami

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1212 m
 
Rozstaj dróg, o którym mowa, znajduje się na Ścieżce nad Reglami, w odległości ok. 1 h 20 min od Kalatówek i 15 min od Czerwonej Przełęczy, na wysokości 1212 m. Czarne znaki wspomnianej ścieżki łączą się tu z żółtymi z Doliny Białego.

Sarnia Skała

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1377 m
 
Sarnia Skała to szczyt bardzo popularny zwłaszcza wśród początkujących turystów. Dzieje się tak dlatego, że góra jest stosunkowo łatwo dostępna, a widok roztaczający się z jej wierzchołka uchodzi za jeden z piękniejszych w reglowej części Tatr. Doskonale widać stąd np. masyw Giewontu. Można spojrzeć także w stronę Zakopanego. Góra znajduje się na jednej z bocznych grani – pomiędzy Doliną Białego i Doliną Strążyską. Dawniej na Sarniej Skale (nazywanej wówczas „Małą Świnicą”) tłumnie pojawiali się poszukiwacze skarbów. Dziś sporo tu turystów. Łatwy – znakowany na czarno – szlak na szczyt odgałęzia się od Ścieżki nad Reglami w rejonie Czerwonej Przełęczy. Będąc na Sarniej Skale warto przyjrzeć się także bardzo ciekawemu zjawisku obniżenia granic pięter roślinności tatrzańskiej. W tej okolicy górna granica lasu przebiega na wysokości ok. 1300 m, co stanowi swoisty ewenement, w porównaniu do reszty pasma.

Polana Strążyska

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1042 m
 
Polana Strążyska to miejsce położone w końcowej – idąc od Zakopanego – części doliny o tej samej nazwie. Niegdyś istniała tu hala pasterska. W owych czasach polana miała prawie dwukrotnie większą powierzchnię, jednakże ustaniu wypasu zaczęła intensywnie zarastać. Z centrum miasta jest tu niezwykle blisko, co powoduje, że Polanę Strążyską odwiedzają rozliczni turyści. Z myślą o nich powstał tu niewielki bufet, serwujący proste potrawy i podstawowe napoje. Z polany rozpościera się przepiękny widok na, niezwykle groźnie wyglądające stąd, ściany Giewontu. Turyści, którzy tu dotarli, mają do dyspozycji kilka ciekawych opcji dalszej podróży. Można podejść (15 min) pod cudny wodospad Siklawica lub zafundować sobie dłuższą wędrówkę: czerwonymi znakami na Giewont bądź Ścieżką nad Reglami w stronę Doliny Małej Łąki lub Sarniej Skały.

Przełęcz w Grzybowcu

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1311 m
 
Przełęcz w Grzybowcu to popularny punkt na trasie turystów podchodzących na Giewont oraz tych, którzy wędrują środkową częścią Ścieżki nad Reglami. Siodło oddziela Grzybowiec od Łysanki i Dolinę Małej Łąki od Doliny Grzybowieckiej. Uwaga! W rejonie przełęczy, w okresie wiosennym i jesiennym, można spotkać niedźwiedzia. Należy wówczas zachować szczególną ostrożność! Znacznie spokojniejszych emocji dostarczyć nam może spotkanie z głuszcem – rzadkim, ale pięknym ptakiem, którego obecność stwierdzono w pobliskich lasach. W zimie odcinek pomiędzy Przełęczą w Grzybowcu a Wyżnią Kondracką Przełęczą (znaki czerwone) jest zamykany.

Wielka Polana Małołącka

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1163 m
 
Potężna, mająca rozmiary ok. 15 ha, Wielka Polana Małołącka – jest nie tylko jedną z największych, ale i jedną z najpiękniejszych polan w całych Tatr. Dawniej, jak w wielu innych miejscach, istniała tu hala, na której stało kilkanaście szałasów góralskich. Po wywłaszczeniach z przełomu lat 50-tych i 60-tych XX wieku, polana zaczęła zarastać. Proces ten trwa nadal. Mimo to obszar polany nadal jest na tyle duży, że można to miejsce bez problemu rozpoznać z okolicznych szczytów. W czasie ciepłych miesięcy kilkukrotnie zmienia ono wygląd, gdyż raz po razie kwitną tu inne kwiaty. Na polanie Ścieżka nad Reglami krzyżuje się z żółtym szlakiem na Kondracką Przełęcz. Wbrew pozorom, niebieski, bezpośredni szlak z Małej Łąki na Małołączniak, nie przebiega przez polanę. W miejscu dawnej hali warto zatrzymać się dłużej – stanowi ono bowiem idealny przykład górskiej sielanki. Warto tu zjeść śniadanie i popatrzeć przez kilka minut na cudnie prezentujący się stąd Giewont oraz na potężne urwisko Wielkiej Turni.

Przysłop Miętusi

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1189 m
 
Przysłop Miętusi to szeroka, trawiasta przełęcz pomiędzy Doliną Miętusią a Doliną Małej Łąki. Obszar siodła w większości pokrywa się z Miętusią Polaną, dzięki czemu mamy tutaj otwartą przestrzeń z ładnymi widokami. Z tego też względu sielankowa atmosfera na przełęczy sprzyja dłuższemu odpoczynkowi, co też bardzo często czynią podróżujący tędy turyści. Przy rozstaju szlaków, w centralnym punkcie przełęczy, ustawiono drewniane ławki i stoliki, przy których można usiąść i zjeść śniadanie. Odchodzą stąd szlaki w kierunku Małołączniaka i Nędzówki, a także Ścieżka nad Reglami, którą dostać możemy się do Małej Łąki lub do Doliny Kościeliskiej. Na południowym krańcu polany stoi 6-metrowy krzyż, upamiętniający pierwszą wizytę Jana Pawła II w Polsce. Słowo „przysłop” pochodzi z języka wołoskiego i oznacza po prostu „przełęcz”.

Dolina Kościeliska

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:952 m
 
Dolina Kościeliska to jedno z najpopularniejszych miejsc w Tatrach. Znajduje się ona na zachód od Zakopanego w pobliżu osiedla Kiry, administracyjnie należącego do Kościeliska. Jest to druga co do wielkości tatrzańska dolina, mająca długość 9 kilometrów i ciągnąca się od podnóża Tatr aż po ich główną grań. Kościeliską od południowego-wschodu rozgranicza grań Małołączniaka, na zachodzie zaś grzbiet Ornaku – jest więc to bardzo rozległe miejsce. Jest ono także bogate w atrakcje przyrodnicze, takie jak wspaniałe formacje skał wapiennych w dolnej części czy towarzyszące im mroczne jaskinie. Z tego też powodu – oraz ze względu na cudowny widok na Bystrą – Dolina Kościeliska od dawna była licznie odwiedzana przez turystów, z XIX-wiecznymi romantykami na czele. Cenili sobie ją także kupcy, którzy mogli tędy swobodnie podróżować na południe, w stronę ziem słowackich, dzięki bardzo łagodnemu przejściu przez grań główną na wysokości Tomanowej Przełęczy. Liczne karawany służyły za cel dla zbójników, którzy wykazywali w pewnym okresie znaczącą aktywność na terenie doliny – czego pozostałościami są nazwy miejsc, takich jak Zbójnicka Turnia. Dziś Dolina Kościeliska to jedno z najbardziej obleganych miejsc w Tatrach. W pobliżu polany Stare Kościeliska turysta otrzymuje kilka zróżnicowanych możliwości podróży. Najczęściej wybierany jest spacerowy, zielony szlak prowadzący do schroniska na Hali Ornak, jednakże warto również przejść się Ścieżką nad Reglami (czarne znaki), do Jaskini Mroźniej, na Halę na Stołach lub też w stronę Ciemniaka i pozostałych Czerwonych Wierchów.

Niżnia Polana Kominiarska

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1093 m
 
Niżnia Polana Kominiarska to spora otwarta przestrzeń, leżąca na mocno nachylonym terenie, w pobliżu Lejowego Potoku, u zbiegu Ścieżki nad Reglami i żółtego szlaku przez Dolinę Lejową. Razem z całą okolicą polana wchodzi w skład Hali Kominy Tylkowe. Tak górale (od nazwiska jednego z nich) nazywają, doskonale stąd widoczny, Kominiarski Wierch. Na polanie jest możliwy kulturowy wypas owiec, dzięki temu, że formalnie tereny te, mimo iż wchodzą w skład parku narodowego, są we władaniu Wspólnoty Leśnej Ośmiu Uprawnionych Wsi, która prowadzi nieco inną politykę niż TPN. Ma to swoje plusy, gdyż dzięki wypasowi owiec i koszeniu części polany, nie zarasta ona lasem, tak jak to ma miejsce w przypadku polan będących pod administracją TPN-u. Wielu specjalistów uważa wypas owiec za korzystny dla przyrody, wpisujący się w charakter naturalnego środowiska Tatr. Pasterską otoczkę tego miejsca podkreślają stojące tu szałasy, które jednakże w ostatnim czasie intensywnie niszczeją.

Siwa Polana

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:907 m
 
Siwa Polana to miejsce startowe dla wypadów w głąb Doliny Chochołowskiej. Znajduje się ona na wysokości nieco ponad 900 m, w odległości ok. 1 km od drogi jezdnej Zakopane – Czarny Dunajec. Jako jedno z nielicznych miejsc w Tatrach po dziś dzień zachowała pasterski charakter. Prowadzi się tu kulturowy wypas owiec, jest bacówka, kilka szałasów, można kupić oscypki i inne regionalne wyroby. Przy parkingu kilka budynków przeznaczonych dla turystów. Na polanie w 1983 r. lądował helikopter z Janem Pawłem II na pokładzie, co upamiętnia żelazny krzyż, stojący w tym miejscu. Nieco dalej znajduje się także pomnik pomordowanych przez hitlerowców. Dojazd do parkingu wspomnianą drogą, przy której stoi dobrze widoczny drogowskaz z napisem „Dolina Chochołowska”. Spod zakopiańskiego dworca można dostać się tu także busem – w cenie 6 zł. Właścicielem zarówno polany, jak i całej doliny jest Wspólnota Ośmiu Uprawnionych Wsi – i to ona pobiera opłaty na wejściu. Z polany można pieszo udać się do schroniska w Dolinie Chochołowskiej i dalej – w stronę Grzesia, Rakonia, Wołowca, Trzydniowiańskiego, Starorobociańskiego czy też Jarząbczego Wierchu. Początkowy, asfaltowy odcinek do Polany Huciska można przebyć kolejką „Rakoń” (cena 5 zł). Można także wypożyczyć rower i dojechać nim jeszcze dalej – bo do leśniczówki w dawnym schronisku Blaszyńskich. Najdalej – bo pod samo schronisko – dojeżdżają fasiągi.

środa, 30 styczeń 2013 17:48

Na Halę Gąsienicową

autor

Kuźnice

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1025 m
 
Kuźnice to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w Tatrach – duże centrum turystyczne, położone w Dolinie Bystrej, na wysokości ponad 1000 m, kojarzące się przede wszystkim z koleją linową na Kasprowy Wierch, która rozpoczyna tu swój bieg. Zanim jednak wybudowano tu w 1936 roku dolną stację rzeczonej kolejki, Kuźnice – dawniej nazywane „Hamrami” – były dużym ośrodkiem hutniczym – jednym z największych w XIX-wiecznej Galicji. Huta należała do węgierskiej rodziny Homolaczów, a jej okres świetności przypadał na pierwszą połową tamtego stulecia. Po upadku zakładów, w Kuźnicach nadal wiele się działo. Była tu szkoła, centrum uzdrowiskowe, istniały instytucje kulturalne. Niedawno, staraniami TPN-u, podjęto się rekonstrukcji historycznych zabudowań, które dziś można zwiedzać, w dodatku całkowicie bezpłatnie. Niewątpliwie jednak turystów przyciąga przede wszystkim kolejka. Najwyżej zainstalowana tego typu konstrukcja w Polsce przeszła niedawno generalny remont, w czasie którego zamontowano nowe wagoniki. Wyjazd w górę w sezonie kosztuje 34 zł dla uprawnionych do ulgi oraz 39 zł dla pozostałych; poza sezonem odpowiednio 30 i 35 zł. Jeśli zdecydujemy się na bilet powrotny, zmuszeni będziemy zapłacić w sezonie 49 zł (normalny) lub 39 zł (ulgowy), a poza sezonem odpowiednio 45 i 35 zł. Wspomniany sezon zazwyczaj trwa od początku maja do końca września. Warto szukać na stronach Polskich Kolei Linowych informacji o zniżkach i promocjach. Od niedawna można także zakupić bilet przez Internet. Takie rozwiązanie ma za zadanie przynajmniej częściowo rozwiązać problem wielogodzinnych kolejek do kasy, które w sezonie pojawiają się w Kuźnicach tak często, że stały się już chyba nieodłącznym elementem krajobrazu tego miejsca. Podróż na szczyt podzielona jest na dwa etapy (przesiadka w rejonie Myślenickich Turni) i trwa 12 minut. Kuźnice to także duży węzeł szlaków. Można stąd udać się stąd nie tylko na Kasprowy Wierch (przez Myślenickie Turnie lub Halę Gąsienicową), ale także na Giewont, Nosal czy też w rejon Ścieżki nad Reglami. Dojazd do Kuźnic zapewniają busy spod dworca w Zakopanem – zazwyczaj w cenie 3 zł. Nie ma możliwości dojazdu do Kuźnic samochodem. Należy go zostawić w rejonie Ronda im. Jana Pawła II.

Przełęcz między Kopami

Lokalizacja:Tatry Zachodnie
Wysokość:1499 m
 
Przełęcz między Kopami to bardzo charakterystyczny punkt na trasie do schroniska „Murowaniec” na Hali Gąsienicowej. W miejscu, w którym łączą się obydwa szlaki z Kuźnic, turyści zazwyczaj urządzają sobie postój. Toteż z myślą o nich ustawiono tu kilka drewnianych ławek, na których można usiąść, posilić się i odpocząć. Przełęcz – nazywana także Karczmiskiem – rozdziela Małą i Wielką Kopę Królową. Roztacza się z niej niezwykle ciekawy widok w stronę Zakopanego, Giewontu i Czerwonych Wierchów.

Schronisko Murowaniec na Hali Gąsienicowej

Lokalizacja:Tatry Wysokie
Wysokość:1500 m
 
Schronisko PTTK Murowaniec na Hali Gąsienicowej jest położone w Dolinie Suchej Wody Gąsienicowej. Rejon ten słynie z piękna wysokogórskich szlaków, jest nazywany kolebką taternictwa polskiego. W pobliżu schroniska znajdują się stacje badawcze PAN i IMGW oraz strażnica Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Turystyka w obszarze Doliny Gąsienicowej zaczęła być uprawiana w połowie XIX w. W tym okresie altana, przebudowana później na małe schronisko im. Józefa Sieczki, gościła m.in. Skłodowską-Curie, Sienkiewicza, Paderewskiego, Żeromskiego, Orkana, Kasprowicza, a nawet Bolesława Prusa cierpiącego na lęk przestrzeni. Budowa schroniska Murowaniec z inicjatywy warszawskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego trwała od 1921 do 1925 r. Wielki wkład wniosły: 5 Pułk Saperów oraz 1 Pułk Saperów Kolejowych – stacjonujące w Krakowie. Uroczystego otwarcia dokonał sam prezydent RP Stanisław Wojciechowski. Wydarzenie to miało miejsce 12 lipca 1925 r. U wejścia schroniska od 1929 r. wisi tablica poświęcona pamięci Adama Asnyka.

W 1963 r. schronisko częściowo spłonęło, po czym zostało poddane odbudowie, niestety niekompletnej. Co ciekawe, w balustradzie klatki schodowej umieszczono znaki swastyki. Symbol ten przyjęto z filozofii hinduskiej, nazywano go „krzyżem niespodzianym”. Odczytywano go często jako życzenie powodzenia w wędrówkach górskich. Używał go m.in. Mieczysław Karłowicz.

Schronisko dysponuje 116 miejscami w pokojach dla od 2 do 12 osób. Cena za nocleg wynosi 32-45 zł. Dodatkowo za komplet pościeli pobiera się 5 zł, a w przypadku pobytu powyżej 1 doby obowiązuje opłata miejscowa 1,70 zł za każdą noc. Schronisko nie udziela noclegów zastępczych „na podłodze”. Rezerwacji należy dokonywać telefonicznie lub za pośrednictwem strony internetowej. Zniżki udzielane są posiadaczom karty rabatowej PTTK. Schronisko akceptuje karty kredytowe. Dla potrzeb turystów można tu przechować bagaż oraz skorzystać z wyśmienitej oferty kuchni. Śniadanie lub kolacja kosztuje tu 15 zł, danie obiadowe ok. 25 zł. Do dyspozycji gości są łazienki z ciepłą wodą, bufet, sala telewizyjna oraz jadalnia.

Do schroniska prowadzi m. in. niebieski szlak z Kuźnic, przez Boczań oraz żółty, przez Dolinę Jaworzynki. Murowaniec jest doskonałą bazą wypadową na szlaki wysokogórskie, m. in. na Kasprowy Wierch, Świnicę, Kościelec czy na Orlą Perć. Idąc w kierunku Czarnego Stawu Gąsienicowego zaobserwować można głaz, z umiejscowioną na nim tablicą pamiątkową, poświęconą Mieczysławowi Karłowiczowi. To w tym miejscu w 1909 r. zmarł tragicznie, zasypany lawiną.

Palenica Białczańska

Lokalizacja:Tatry Wysokie
Wysokość:980 m
 
Aby rozpocząć wycieczkę na polanie Palenica Białczańska, należy wsiąść pod zakopiańskim dworcem do busa z tabliczką „Morskie Oko”. „Busiarze” używają tego terminu dla ułatwienia rozeznania mało doświadczonym turystom, którzy chcieliby udać się właśnie asfaltem nad Morskiego Oko. Tak się składa, że Palenica Białczańska jest punktem startowym dla tej wycieczki, toteż stosuje się tu często właśnie taki skrót myślowy. Nie oznacza to, że busy dojeżdżają pod samo jezioro. Płacąc 10 zł za trwającą 30-35 minut podróż, docieramy do Palenicy właśnie, skąd po wykupieniu biletu wstępu do parku narodowego, możemy udać się nad Morskiego Oko. Planując podróż należy pamiętać o powrocie. Busy wracające do Zakopanego kursują mniej więcej do godziny 21 w wakacyjne weekendy, a w zimie i w tygodniu znacznie krócej (18-19). Potem może być problem ze znalezieniem transportu, a odległość do centrum Zakopanego jest znaczna. Palenica znajduje się nieopodal dawnego przejścia granicznego na Łysej Polanie i jest też punktem startowym dla wycieczek do Doliny Pięciu Stawów. Zmotoryzowani mogą dojechać tu od strony Zakopanego lub Bukowiny Tatrzańskiej. Pozostawienie samochodu na parkingu kosztuje zazwyczaj 20 złotych za cały dzień.

Wodogrzmoty Mickiewicza

Lokalizacja:Tatry Wysokie
Wysokość:1099 m
 
Wodogrzmoty Mickiewicza to zespół trzech większych i kilku mniejszych wodospadów stworzonych przez potok Roztoka, będący dopływem rzeki Białki. Na początku XX wieku nad kaskadami zbudowano charakterystyczny, „zakręcający” mostek, z którego turyści mogą podziwiać Pośredni Wodogrzmot oraz nasłuchiwać dźwięków wydawanych przez pozostałe. To właśnie od charakterystycznych grzmotów pochodzi pierwsza część nazwy tego miejsca. Druga nawiązuje oczywiście do naszego słynnego wieszcza, który jednak nigdy nie przebywał miejscu. Nazwę nadano w 1891 roku, na pamiątkę sprowadzenia prochów Mickiewicza na Wawel. Przy Wodogrzmotach można usiąść, odpocząć i posilić się przy jednym z drewnianych stolików. Są także toy-toye. W prawo (patrząc od strony Palenicy) odchodzi pod górę szlak do Doliny Pięciu Stawów, z drugiej strony droga do schroniska w Dolinie Roztoki. Asfalt prowadzi do Morskiego Oka.

Polana Włosienica

Lokalizacja:Tatry Wysokie
Wysokość:1315 m
 
Włosienica to charakterystyczna polana położona w końcowej fazie drogi do Morskiego Oka. W latach 70. na polanie wybudowano parking. Odkąd wycofano stąd ruch kołowy plac służy jako postój dla fasiągów. W pobliżu znajduje się pawilon gastronomiczny, w którym można się posilić i odpocząć. Stary bruk z parkingu na Włosienicy, zerwany w 2003 r., aktualnie znajduje się przy schronisku nad Morskim Okiem.

Schronisko nad Morskim Okiem

Lokalizacja:Tatry Wysokie
Wysokość:1410 m
 
Schronisko nad Morskim Okiem położone jest w dolinie Rybiego Potoku, w Tatrach Wysokich. Z okien werandy podziwiać można widok nie tylko na jezioro, ale także malowniczo górujące nad nim Rysy, masyw Mięguszowieckich Szczytów oraz wyróżniającą się sylwetkę Mnicha.

Schronisko PTTK nad Morskim Okiem oferuje noclegi w dwóch osobnych budynkach.  Pierwszy z nich został wzniesiony przez Towarzystwo Tatrzańskie w 1874 r. Po rozbudowie mógł pomieścić 50 osób. Cieszył się znaczną popularnością do momentu, gdy doszczętnie spłonął w 1898 r. Prace remontowe rozpoczęto ponownie w 1907 r., po roku schronisko oddano do użytku. Budynek ten funkcjonuje do dziś jako Nowe Schronisko. W okresie budowy w celu nocowania turystów wykorzystywano wozownię, stanowiącą dzisiejsze Stare Schronisko.

Podczas trwania II wojny światowej budynek wykorzystywany był przez niemiecki oddział straży granicznej. W latach 1945-1980 schronisko prowadzone było przez Wandę i Czesława Łapińskich. Od tej pory historia budynku nieodłącznie związana jest z tym nazwiskiem – dziś kierowaniem schroniska zajmuje się Maria Łapińska, wraz z synem i córką. Od 1976 r., kiedy schronisko nad Morskim Okiem  uznano za zabytek, budynek jest chroniony prawnie.

Schronisko, zarówno w starej, jak i nowej części , dysponuje pełnym węzłem sanitarnym, dostępnym przez całą dobę. W Nowym Schronisku znajduje się 35 miejsc noclegowych w pokojach 3-6 osobowych. W zależności od pory roku, cena noclegu wynosi 39-54 zł (opłata klimatyczna 1 zł 30 gr za dobę). Wrzątek dostępny jest przez cały czas. Turyści mogą korzystać ze wspólnej łazienki i suszarki do butów / odzieży. Znajduje się tu również przechowalnia bagażu i tablica informacyjna TOPR z prognozą pogody i aktualnymi warunkami w górach. W kuchni na parterze (w sezonie czynnej od 8 do 21)  można posilić się, płacąc w granicach od 8 do 21 zł. W bufecie istnieje możliwość zakupu słodyczy, podstawowego wyposażenia turystycznego, pamiątek i literatury górskiej. Cisza nocna trwa od 22 do 6.

Stare Schronisko dysponuje 43 miejscami noclegowymi, w trzech wieloosobowych salach (należy mieć ze sobą śpiwór). Cena noclegu w granicach 29-39 zł (plus opłata klimatyczna). Recepcja znajduje się w Nowym Schronisku. Można tu skorzystać z kuchni turystycznej, w której wrzątek dostępny jest przez całą dobę.

Rezerwacji należy dokonywać telefonicznie z dużym wyprzedzeniem. Płatność możliwa tylko gotówką, wymagane jest wcześniejsze wpłacenie zaliczki. Schronisko udziela noclegu zastępczego (tzw. podłogi) jedynie w przypadku braku miejsc, w cenie najtańszego noclegu.

Większość osób zmierzających do schroniska korzysta z drogi prowadzącej od Palenicy Białczańskiej. Znajduje się tam ostatni parking przed Morskim Okiem, odległy od niego o 8,6 km. Asfaltowa droga jest przystępna nawet dla początkujących turystów. Po minięciu wejścia na teren TPN, skorzystać można z pojazdów konnych lub zimą z sań, dowożących turystów niemal pod samo schronisko.

Schronisko nad Morskim Okiem jest doskonałą bazą wypadową m. in. na Rysy, Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem czy na Szpiglasowy Wierch. Można stąd udać się również nad Czarny Staw lub obejść Morskie Oko dookoła.

Czarny Staw pod Rysami

Lokalizacja:Tatry Wysokie
Wysokość:1583 m
 
Czarny Staw w Dolinie Rybiego Potoku to jedno z najpiękniejszych tatrzańskich jezior. Znajduje się ono w bardzo charakterystycznym kotle polodowcowym, u stóp Rysów i opadającej do niego 570-metrowym urwiskiem Kazalnicy Mięguszowieckiej. Woda ma ciemnoniebieski kolor, który dzięki zacienieniu przez większość dnia przypomina czerń, od której staw wziął swoją nazwę. Co ciekawe, jest to drugie, po Wielkim Stawie w Dolinie Pięciu Stawów, najgłębsze jezioro w Tatrach (czwarte w Polsce). Dno wcina się pod wodę na głębokość ponad 76 metrów. Czarny Staw przewyższa więc pod tym względem Morskie Oko, o czym nie wszyscy wiedzą. Obydwa jeziora łączy Czarnostawiańska Siklawa – bardzo charakterystyczny wodospad. Część turystów odwiedzających Morskie Oko, decyduje się także na wycieczkę nad Czarny Staw. Wiąże się to z koniecznością przybycia około 50-minutowego podejścia wzdłuż siklawy. Niemniej jednak warto, gdyż widoki znad stawu są jeszcze piękniejsze od tych, które podziwiać można przy schronisku. I ludzi troszkę mniej. Przy Czarnym Stawie stoi krzyż, zainstalowany tu w 1836 roku z inicjatywy starosty poronińskiego. Można stąd wyruszyć w dalszą podróż na Rysy lub Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem lub też, posiadając sprzęt wspinaczkowy, porwać się na zdobycie któregoś z sąsiednich szczytów, które są legalnie dostępne dla taterników.