Tatry

Tatry to najwyższe góry w łańcuchu Karpat. Obejmuje ono powierzchnię 785 km kw., z czego 175 km kw. leży po stronie polskiej – reszta, około 78% – na Słowacji. Geograficznie dzieli się je na Zachodnie, Wysokie i Bielskie – przy czym te ostatnie całkowicie znajdują się po słowackiej stronie. Granica pomiędzy Tatrami Wysokimi i Zachodnimi przebiega przez przełęcz Liliowe oraz doliny: Suchej Wody Gąsienicowej i Cichą Liptowską. Tatry Bielskie od Wysokich oddziela zaś Przełęcz pod Kopą (Kopské sedlo). Najwyższym szczytem Tatr Wysokich i zarazem całego pasma jest Gerlach (2655 m), nad Zachodnimi króluje Bystra (2248 m), a nad Bielskimi – Hawrań (2152 m). Najwyższym punktem po polskiej stronie granicy jest północno-zachodni wierzchołek Rysów, wznoszący się na wysokość 2499 m.

Majestat i potęga Tatr od zawsze przyciągały poszukiwaczy przygód. Inaczej jednak miejsce to oddziaływało na autochtonów, inaczej zaś na przyjezdnych. Ci, którzy mieli te góry na co dzień, przemierzali je wzdłuż i wszerz na długo przed tym, gdy pojawili się tu pierwsi turyści. Górale jednak traktowali Tatry jak dom i raczej nie czuli potrzeby zdobywania szczytów, bicia rekordów, przekraczania granic ludzkich możliwości. Ci, którzy tego potrzebowali, pojawili się tu wraz z modą na Tatry. Wydarzenia te datuje się na XIX wiek i wiąże z takimi postaciami jak Stanisław Staszic i Tytus Chałubiński. Z czasem w Tatrach zaczęły pojawiać się także wielkie postaci ówczesnych ziem polskich, tj. pisarze, poeci, elity intelektualne. Wraz z nimi przybyli tu też „zwykli” turyści. Dla ich potrzeb zaczęto stawiać schroniska i znakować szlaki turystyczne. Naturalną konsekwencją okazało się powstanie w 1909 r. Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. W okresie międzywojennym powstał kompleks na Kasprowym Wierchu, a tuż po II wojnie światowej wyznaczono granice i ustalono zasady funkcjonowania Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Obecnie Tatry rocznie odwiedzane są przez około 3 miliony osób rocznie. Turyści mają do dyspozycji 926 km znakowanych szlaków po obydwu stronach granicy oraz sporą powierzchnię przeznaczoną dla potrzeb taterników. Nie zmienia to faktu, że największy ruch koncentruje się w kilku najpopularniejszych miejscach i to głównie po polskiej stronie, tj.: nad Morskim Okiem, na Giewoncie, na Kasprowym Wierchu oraz w dolinach: Chochołowskiej i Kościeliskiej.

Zaloguj się, by skomentować