Jednym z żywych elementów folkloru podhalańskiego, jest wciąż używana przez rodowitych mieszkańców gwara – specyficzny dialekt języka polskiego, zawadiacko pobrzmiewający w uszach słuchacza.
Najbardziej typowe zwyczaje góralskie związane są ze szczególnymi dniami, zwłaszcza świętami kościelnymi. Pomimo tego, tradycje podhalańskie przesiąknięte są też wróżbami i zabobonami, mającymi zapewnić powodzenie w najważniejszych kwestiach życiowych.
Ślady działalności pasterskiej widoczne są dziś w produktach kultury materialnej wszystkich krain podtatrzańskich. W skojarzeniach dotyczących kultury góralskiej, pasterstwo urosło niemal do rangi symbolu.
Jej rola na przełomie lat zamieniała się diametralnie. Dziś używa się jej głównie w tańcu zbójnickim, obrazującym walkę pomiędzy mężczyznami. Jej dawne zastosowanie było związane z dużo bardziej praktycznymi celami.
Od najmłodszych lat skąpani w folklorze góralskim, podobno muzykę mają we krwi. Górale tworzą melodię niepokorną, obecnie rozwiniętą przez nowe trendy muzyczne, podkreślające jednak tradycyjny wyraz muzyki góralskiej.