Góry rządzą się swoimi własnymi prawami. Im dłużej się w nich przebywa, tym bardziej się nimi nasiąka. W ciągu lat utworzyło się wiele określeń, specyficznych dla języka tatrzańskiego.
Przedstawiamy Wam kultowy wiersz Kazimierza Przerwy-Tetmajera pt. „Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym)”.
Wzajemne powitanie się na szlaku jest niepisaną umową ludzi gór, zwyczajem i żywym przejawem kultury górskiej, elementem wędrówki i spotkań z ludźmi, którzy wybrali tą samą drogę, co my.
Prezentujemy kolejny przepiękny wiersz o Tatrach. Autorem jest wybitny poeta i działacz niepodległościowy z XIX wieku – Adam Asnyk.
Na Podhalu rozgościła się sztuka wyjątkowa, z nutą folkloru a jednak też z melancholijną dawką tradycji, która w tym regionie oparta jest na surowym wizerunku życia u stóp gór.